Natvoer of brokken: wat moet mijn kat eten?

Katten zijn echte vleeseters. In het wild eten ze prooien met veel eiwit, een matige hoeveelheid vet en bijna geen koolhydraten. Een kat kan dus niet vegetarisch eten. Een kat kan ook zelf niet genoeg taurine, arginine, vitamine A (uit dierlijk weefsel, niet uit planten), arachidonzuur en niacine maken. Die moeten uit dierlijk weefsel in het voer komen.

Taurine is belangrijk voor de ogen, de hartspier, de groei en de voortplanting. Het zit in vlees, vis, schaaldieren, gevogelte en eieren, en niet in planten. Een kat slaat er weinig van op en heeft het elke dag nodig. Bij te weinig taurine raakt het netvlies langzaam beschadigd (dat kan op blindheid uitlopen) en wordt de hartspier zwakker. De eerste tekenen kunnen maanden op zich laten wachten. Het hartprobleem kan terugdraaien als het vroeg wordt ontdekt, schade aan het netvlies meestal niet.

Katten hebben een korte darm, verteren zetmeel slecht en hebben geen koolhydraten nodig om hun bloedsuiker op peil te houden. Ze hebben ook meer eiwit nodig dan de meeste zoogdieren, en meer dan honden. Een kat heeft daarbij voer nodig dat in de juiste hoeveelheden past bij zijn levensfase: kitten, drachtig of zogend, gesteriliseerd of senior. Sinds eind jaren tachtig wordt aan kattenvoer taurine toegevoegd, waardoor een tekort zeldzaam is bij katten die compleet voer uit de winkel eten.

Zowel natvoer als brokken kunnen compleet zijn, dus een kat kan helemaal op een van de twee leven. De keuze hangt vooral af van wat je kat lekker vindt en van jouw situatie, zolang het voer maar compleet is. Het soort telt minder dan het voer zelf: de kwaliteit en samenstelling verschillen enorm, zowel bij natvoer als bij brokken.

Het grootste verschil is het watergehalte. Brokken bevatten ongeveer 6 tot 10 procent water (sommige bronnen zeggen tot 14). Natvoer in blik, zakje of bakje bevat ongeveer 75 procent water of meer. Halfvochtig voer zit er tussenin, op ongeveer 35 procent. Brokken zitten veel voller energie, dus een juiste portie ziet er klein uit. Natvoer heeft meestal minder calorieën voor hetzelfde volume en vult meer, wat kan helpen om op gewicht te blijven. Dat hangt wel af van het product.

Brokken zijn meestal goedkoper, makkelijk af te meten en te bewaren, blijven lang goed, kunnen blijven staan voor grazen en passen in een snuffelmat of voerbal. Nadelen: de kat moet goed drinken, en afhankelijk van het product kan het eiwit minder goed van kwaliteit of minder goed verteerbaar zijn. Natvoer voegt water toe, is zachter voor oudere katten en katten met gebitsproblemen, is lekker voor veel kieskeurige eters en bevat weinig zetmeel. Het kost meer en bederft sneller als het open is.

Veel gidsen raden allebei aan: water en smaak uit natvoer, gemak van brokken. Alleen brokken is niet onveilig: dierenartsenorganisaties zeggen dat het veilig is zolang de kat genoeg water binnenkrijgt, en dat veel katten op vooral brokken lang en gezond leven. Bied natvoer en brokken in aparte bakjes aan, dan zie je wat je kat het liefst eet en of hij allebei neemt. Geef je kitten verschillende structuren: katten die jarenlang maar één soort brok kregen, weigeren later vaak natvoer.

Katten hebben weinig dorst. Op brokken drinken ze meer, maar niet genoeg om het water goed te maken dat ze uit natvoer of een prooi halen (ongeveer 70 tot 75 procent water). In een kleine studie met zes katten, uit het onderzoekscentrum van een voerfabrikant, leidde hetzelfde voer met meer water tot meer waterinname en minder geconcentreerde urine. Die studie vergeleek één voer met verschillende vochtgehaltes, geen natvoer met brokken.

Oudere studies koppelden brokken aan een groter risico op aandoeningen van de lagere urinewegen bij gevoelige katten, en natvoer aan minder herhaalde blaasstenen en blaasontsteking. Dierenartsen kunnen alleen natvoer adviseren bij katten met urineweg- of nierproblemen. Welk voer dan past, bepaalt de dierenarts. Het is niet bewezen dat brokken alleen nierziekte, blaasstenen, overgewicht of suikerziekte veroorzaken.

Om je kat meer te laten drinken: geef wat natvoer, zet waterbakjes in meerdere kamers, weg van het eten en de kattenbak, probeer een brede, ondiepe kom van keramiek of glas, of een drinkfontein. Ververs het water minstens een keer per dag. Drinkt je kat opeens meer of minder dan gewoonlijk, dan kan dat op een medisch probleem wijzen. Vertel het je dierenarts.

Een paar consumentengidsen zeggen dat brokken iets beter zijn voor het gebit. Geen ervan noemt een onderzoek, en de dierenarts- en universiteitsbronnen die we lazen laten niet zien dat brokken tanden schoonmaken. Beweringen over het gebit op verpakkingen van brokken en snoepjes zijn vaak reclame. Rauwe botten zijn ook geen veilig antwoord: ze kunnen tanden breken en verstoppingen geven, en er bleek geen verschil in tandvleesziekte tussen huisdieren die rauwe botten kregen en huisdieren die gewoon voer kregen.

Natvoer is makkelijker te kauwen voor oudere katten en katten met gebitsproblemen. Eet je kat aan een kant van de bek, maakt hij een knarsend geluid of laat hij voer vallen, dan heeft hij misschien pijn in de bek en moet hij naar de dierenarts. Vraag je dierenarts hoe je het gebit van je kat verzorgt.

Compleet voer bevat alle voedingsstoffen in de juiste verhouding, dus je hoeft er niets bij te geven. Aanvullend voer, zoals snoepjes, is bedoeld om met ander voer te combineren en is geen volledig dieet. Kies voer dat 'compleet' is. In Europa moet op het etiket staan of een voer compleet of aanvullend is, en voor welke diersoort en levensfase. De FEDIAF-richtlijnen, geschreven door de Europese voerindustrie en beoordeeld door onafhankelijke diervoedingsdeskundigen, zijn het uitgangspunt voor fabrikanten. Ze zijn een document van de industrie en geen wet. Buiten Europa doet een verklaring over de voedingswaarde, zoals die van AAFCO, hetzelfde werk.

Kijk of op de verpakking staat dat het voer voor katten is en past bij de levensfase van je kat (kitten, volwassen of alle levensfasen). Voer met 'alleen voor tijdelijk of aanvullend gebruik' is niet compleet, behalve dieetvoer op recept voor een bepaald doel. Een compleet voer heeft geen extra vitamines of mineralen nodig, tenzij je dierenarts dat adviseert: supplementen kunnen het voer uit balans brengen en sommige stoffen zijn giftig in grote hoeveelheden. Blikvoer heeft meer toegevoegde taurine nodig dan brokken, omdat verhitting er een deel van afbreekt.

Sommige ziektes worden verlicht met dieetvoer op recept, dat een dierenarts kiest. Geef zulk voer niet aan een gezonde kat en wissel het niet zonder de dierenarts.

Een etiket geeft te weinig informatie om de hoeveelheid voedingsstoffen of de kwaliteit van de ingrediënten te beoordelen. Namen van ingrediënten zeggen niets over verteerbaarheid of kwaliteit. Wat telt is een eindproduct dat is samengesteld en getest. Je kunt dat aan de fabrikant vragen. Woorden als premium, natuurlijk, holistisch of 'human grade' hebben geen wettelijke betekenis en laten niet zien dat een voer compleet of beter is. Een hoge prijs is ook geen garantie: een consumententest vond dat de goedkoopste producten lager scoorden, maar dat betaalbare producten goed konden scoren.

Granen zijn niet alleen vulmiddel: goed gekookte granen leveren energie, vetzuren en vezels in een compleet voer. Een bijproduct is een ingrediënt dat naast een ander ontstaat, en eetbare organen zoals lever zijn rijk aan voedingsstoffen. Vlees dat op de verpakking staat, is vaak maar een klein deel van het product. Ingrediënten staan op gewicht, dus vlees, vleesbijproducten of vis bij de eerste ingrediënten wijst op genoeg dierlijk eiwit. Een hoger eiwitpercentage is op zichzelf niet beter: bijna alle complete voeders zitten al boven het minimum.

Graanvrij is niet hetzelfde als weinig koolhydraten: sommige graanvrije voeders bevatten meer koolhydraten dan voeders met graan. Een beoordeling keek naar een mogelijk verband tussen graanvrij voer op basis van peulvruchten en hartziekte bij katten (14 gevallen). Dat verband is niet bewezen. Een claim als 'met vitamine E' betekent niet dat er extra vitamine is toegevoegd.

De voedertabel op de verpakking is een startpunt, gebaseerd op een gemiddelde kat van een bepaald gewicht. Katten kunnen tot 50 procent verschillen en fabrikanten schatten meestal te hoog in, dus pas de hoeveelheid aan op de lichaamsconditie van je kat. Wat een kat nodig heeft hangt af van leeftijd, activiteit, sterilisatie en ideaal gewicht. Bij een kat met overgewicht reken je vanuit het ideale gewicht, niet het gewicht van nu. Wil je weten hoeveel gram of hoeveel zakjes: kijk naar de kcal per 100 gram of per zakje of blik op je voer, en naar de dagelijkse richtlijn voor het gewicht van je kat. Dezelfde hoeveelheid van verschillende voeders bevat heel verschillend veel energie.

Meet het voer af in plaats van op het oog te schatten. Brokken zijn rijk aan energie, dus wegen is nauwkeuriger dan een schepje. Weeg je kat en pas de hoeveelheid in het begin ongeveer om de twee weken aan, tot hij een ideaal gewicht heeft bereikt en houdt. Als algemeen getal noemt een consumententest 200 tot 300 kcal per dag voor een gezonde volwassen kat. Dat is geen hoeveelheid voor jouw kat: je dierenarts kan een getal voor je kat uitrekenen.

Katten zijn grazers. In het wild eten ze ongeveer 10 tot 15 kleine prooien per dag, en huiskatten die zelf mogen kiezen eten vaak 8 tot 16 kleine maaltijden. Weinig en vaak past bij ze. Organisaties noemen voor een volwassen kat vers natvoer minstens twee keer per dag en brokken minstens een keer (of laten staan om te grazen), of de hele dagportie verdeeld over vijf of meer porties met een timer- of snuffelbak. Voer dat de hele dag blijft staan past alleen bij een kat die zelf zijn inname regelt. Gebruik het niet voor een kat die snel dik wordt: geef dan afgemeten maaltijden. Natvoer mag niet uren blijven staan.

Kittens hebben een kleine maag en hebben vaker kleinere maaltijden nodig van energierijk kittenvoer (zie het schema hieronder en onze kittenpagina). Drachtige en zogende katten hebben veel meer energie nodig, de dierenarts kan adviseren. Een zogende kat kan twee tot drie keer zoveel eten als normaal. In een huis met meer katten krijgt elke kat een eigen bak op een andere plek. Een voerbak met chipherkenning of een aparte kamer kan voorkomen dat een kat met overgewicht het eten van de ander opeet. Zet de bak op een rustige plek, weg van de kattenbak, ramen, kattenluiken en drukke plekken. Brede, ondiepe bakken van glas of keramiek passen bij de meeste katten. Lawaai, andere dieren, vieze bakken en een kattenbak in de buurt kunnen ervoor zorgen dat een kat niet eet. Met een snuffelbak, timervoerbak of verspreide brokken laat je je kat zijn eten zoeken, wat beweging en afleiding geeft.

Overgewicht is het meest voorkomende voedingsprobleem bij katten. Het vergroot het risico op suikerziekte, artrose, blaasproblemen, hartziekte en complicaties bij narcose, en kan het leven verkorten. De meeste katten met overgewicht eten simpelweg meer dan ze gebruiken, en een leven binnen met weinig spel maakt dat makkelijker. Een medische oorzaak is zeldzaam, maar een ziekte die een kat trager maakt kan gewicht geven, dus vraag het de dierenarts. Katten onder ongeveer twee jaar worden zelden te zwaar. Tussen twee en tien jaar verbruiken ze minder energie en lopen ze meer risico. Katten boven ongeveer 12 jaar zijn vaker te licht.

Lichaamsvorm zegt meer dan de weegschaal, want het ideale gewicht verschilt per ras terwijl een gezonde vorm gelijk is. Kijk van opzij en van boven en voel de ribben, de rug, de heupen en de buik. Een gezonde kat heeft ribben die je onder een lichte aanraking voelt, een zichtbare taille van boven en een licht opgetrokken buik. Een kat met overgewicht heeft geen duidelijke taille en ribben die moeilijk te voelen zijn, en bij een zwaarlijvige kat zijn de ribben niet te voelen. Er zijn twee schalen in gebruik, dus zeg altijd welke je bedoelt: op de schaal van 5 is 3 ideaal, op de WSAVA-schaal van 9 is 4 tot 5 ideaal (recent werk noemt soms 5 tot 6), en een 3 op de schaal van 9 is mager. Overgewicht is meer dan ongeveer 15 procent boven het ideale gewicht, zwaarlijvig meer dan ongeveer 30 procent.

Bij langharige katten en grote rassen is het lastiger op het oog te beoordelen, en een score op een foto is minder betrouwbaar tussen 'ideaal' en 'overgewicht'. Laat je dierenarts je kat in het echt scoren en laat je zien hoe dat gaat. Na sterilisatie daalt de energiebehoefte (schattingen lopen van ongeveer 10 tot 30 procent) terwijl de eetlust vaak stijgt, dus katten komen aan als de hoeveelheid niet wordt aangepast. Voor 'gesteriliseerd voer' bestaat geen wet of richtlijn, en zulk voer bevat zelden veel minder calorieën. Natvoer maakt een kat niet dik: omdat het meestal minder energie bevat en meer vult, kan het helpen het gewicht stabiel te houden. Snoepjes, restjes en royale porties tellen wel mee.

Weeg je kat regelmatig en schrijf het op, want gewichtsverandering zie je moeilijk bij een kat die je elke dag ziet. Controleer de lichaamsvorm om de paar weken. Een kat die moet afvallen, doet dat geleidelijk. Laat een kat nooit verhongeren of op een crashdieet gaan: zelfs korte tijd zonder eten kan schaden, en een heel dikke kat kan tot een jaar nodig hebben om een gezonde vorm te bereiken. Een magere kat, of een kat die zonder duidelijke reden afvalt, moet naar de dierenarts om ziekte uit te sluiten, zoals een overactieve schildklier, voordat je het voer aanpast.

Natvoer kost per portie meestal meer dan brokken. Een bron noemt gemiddeld ongeveer het dubbele, maar prijzen verschillen enorm per product. Een hoge prijs betekent niet dat het voer beter is. Ongeopende brokken blijven ongeveer een jaar goed en na openen ongeveer 3 maanden. Bewaar ze in de originele zak, luchtdicht, op een koele, droge plek en let op de houdbaarheidsdatum. Overscheppen in een bak kan de houdbaarheid verkorten en maakt het lastiger een partij terug te vinden. Open natvoer gaat in de koelkast en moet binnen 2 tot 3 dagen op. Laat natvoer niet urenlang staan en ververs het minstens twee keer per dag. Laat koud voer op kamertemperatuur komen voor je het geeft, want katten hebben het liefst voer dat zo warm is als hun lichaam.

Schakel geleidelijk over. Meng een beetje nieuw voer door het oude en bouw dat over een week of langer op, langer bij een gevoelige maag. WSAVA noemt als voorbeeld 75/25, 50/50, 25/75 en dan helemaal nieuw, in minstens 3 dagen. Andere bronnen noemen 1 tot 2 weken. Ga terug naar het oude voer als je kat het weigert of ziek wordt. Katten hebben geen afwisseling nodig voor hun voeding en vaak wisselen kan de maag van streek maken. Een beetje variatie in structuur en smaak op jonge leeftijd helpt een kat om open te blijven staan voor ander voer.

Een plotselinge verandering van voer of portie kan ertoe leiden dat een kat dagenlang weigert te eten. Bij een kat met overgewicht kan dat een ernstige leverziekte veroorzaken, dus bel de dierenarts als je kat meerdere dagen niet eet. Pas het dieet niet zelf aan als je een probleem vermoedt: dat kan het erger maken. De dierenarts kan een voedingsplan maken. Een kat op dieetvoer op recept wisselt niet van voer zonder de dierenarts.

Snoepjes zijn extra calorieën en geen compleet dieet. Houd ze op ongeveer 10 procent van de energie van de dag, tel ze mee in het dagtotaal en verklein de maaltijden. Menselijk eten telt snel op: een klein blokje kaas telt voor een kat als negen blokjes voor een mens. Veel katten waarderen spel en aandacht net zo veel als eten, dus een snuffelbak of nieuw speeltje kan een deel van de snoepjes vervangen. Een beetje gaar, ongekruid kip of vis nu en dan is prima. Tonijn is alleen een uitzondering. Speciale kattenmelk bevat veel calorieën, is een uitzondering en nooit een vervanger van water. Gebitsclaims en kalmerende claims op snoepjes zijn vaak reclame.

Rauw voer: dierenartsenorganisaties en universiteiten raden rauw voeren af. Rauw voer kan Salmonella, Listeria, E. coli en parasieten zoals Toxoplasma bevatten, die de kat en mensen in huis ziek kunnen maken. Een kat kan bacteriën dragen zonder ziek te lijken en ze uitscheiden in speeksel of poep. In een screening uit 2011 en 2012 droeg bijna 25 procent van de commerciële rauwvoermonsters schadelijke bacteriën. Fabrikanten van rauw voer kunnen hun voer niet verhitten, en gedroogd rauw vlees kan nog levende Salmonella bevatten. Het meeste risico loopt een huishouden met jonge kinderen, ouderen, zwangere mensen of mensen met een zwakke afweer. De beloofde voordelen, zoals een glanzender vacht, schonere tanden of een sterkere afweer, hebben geen wetenschappelijk bewijs. 'Natuurlijk' betekent niet gezond. Voor gezonde volwassen katten adviseren dierenartsen een compleet en uitgebalanceerd voer dat gekookt en getest is op schadelijke bacteriën. Voer je toch rauw, vertel het je dierenarts en let op hygiëne: was je handen en oppervlakken, houd rauw voer bevroren en laat het ontdooien in de koelkast, en laat de kat niet je gezicht likken.

Rauwe vis heeft nog een risico: een enzym in sommige rauwe vis, thiaminase, breekt vitamine B1 af. Een kat die vooral rauwe vis krijgt kan een tekort krijgen, met slechte eetlust en braken, daarna verlies van het zicht, wankelen, trillen en stuipen. Een dieet van alleen vis mist ook andere voedingsstoffen.

Zelfgemaakt voer is heel moeilijk in balans te brengen. Een beoordeling van 114 recepten uit boeken en van internet door een diergeneeskundefaculteit vond dat geen van de 94 recepten die te analyseren waren alle essentiële voedingsstoffen voor volwassen katten haalde. De meeste misten er drie of meer, en ongeveer 7 procent bevatte ingrediënten die giftig zijn voor katten, zoals knoflook, ui of prei. Recepten van dierenartsen misten minder, maar nog steeds voedingsstoffen. Koken verandert het voer: koken in water verliest meer taurine dan bakken, en verhitting vernietigt andere voedingsstoffen. Kook je toch voor je kat, gebruik dan een recept van een erkende diervoedingsdeskundige (geen algemeen recept van internet) en laat je kat regelmatig controleren, ook met bloedonderzoek. Je dierenarts kan je doorverwijzen. Compleet voer uit de winkel is niet 'gevaarlijk': het risico zit in onbeproefde zelfgemaakte recepten.

Vegetarisch en veganistisch voer: WSAVA zegt dat katten geen vegetarisch of veganistisch dieet horen te krijgen, en andere dierenartsenorganisaties raden het af. Deze pagina raadt het ook niet aan. Planten bevatten geen taurine, dus een plantaardig dieet hangt af van synthetische taurine, arginine, vitamine A, B12 en arachidonzuur. Plantaardig eiwit verzuurt de urine ook minder, wat struvietkristallen kan bevorderen, dus de urine moet in de gaten worden gehouden. Tests waren slecht: alle 3 blikvoeders voor katten zonder vlees in een analyse uit 2015 hadden te weinig taurine, en van 24 vegetarische voeders voldeden er maar 8 aan alle etiketregels. Een enquête uit 2023 onder 1.369 eigenaren vond geen duidelijke schade, behalve iets meer nierziekte, maar de gegevens kwamen van eigenaren en katten verbergen ziekte, dus dat bewijst niet dat het op lange termijn veilig is. Tekorten komen pas na lange tijd. Gewichtsverlies, een slechte vacht, lusteloosheid of darmklachten kunnen vroege tekenen zijn. Stap niet over op voer zonder vlees zonder advies en controle van een dierenarts. Er bestaat dieetvoer op recept zonder vlees voor medische doelen, en dat is riskant voor een gezonde kat.

Niet als voer. Honden kunnen taurine uit andere aminozuren maken, katten niet, en hondenvoer bevat te weinig taurine voor een kat. De balans van voedingsstoffen past ook niet bij de spijsvertering van een kat. In een reeks tests bevatten sommige hondenvoeders opvallend weinig taurine, methionine en cysteïne. Een tekort aan taurine bouwt zich langzaam op, over maanden, en laat zich zien als schade aan het netvlies en de hartspier, dus een kat kan er gezond uitzien tot het probleem ver gevorderd is.

Af en toe een paar happen uit de bak van de hond is volgens een voedingssite geen groot probleem. Het risico is een kat die hondenvoer als hoofdvoer eet. Meer in het algemeen geldt dat je voer voor een andere diersoort beter vermijdt, omdat compleet kattenvoer op de behoeften van een kat is afgestemd. Gebeurt het vaak, vertel het dan je dierenarts.

Ui, uipoeder, knoflook, bieslook en prei zijn giftig voor katten en andere huisdieren. Chocolade (theobromine), koffie en thee (cafeïne), druiven en rozijnen, macadamianoten, xylitol (in suikervrije kauwgom, snoep en sommige pindakazen), alcohol, gistdeeg en zout of beschimmeld eten staan op lijsten van voedsel dat huisdieren schaadt. Veel lijsten gelden voor huisdieren in het algemeen en niet alleen voor katten, dus experimenteer niet. Denk je dat je kat iets giftigs heeft gegeten, neem dan meteen contact op met een dierenarts.

Melk en zuivel: de meeste volwassen katten verliezen na het spenen het vermogen om lactose te verteren, en melk geeft diarree of braken. Katten hebben vers water nodig, geen melk. Veel lever of te vaak lever geeft te veel vitamine A, wat tot ernstige ziekte kan leiden: geef niet alleen lever. Blikvis voor mensen: sommige katten die dat aten, kregen mogelijk ernstige zenuwaandoeningen. Een dieet van alleen vis mist andere voedingsstoffen. Botten, rauw of gekookt, kunnen splinteren of vast komen te zitten in de keel of darm. Jerky en gedroogde zoete aardappel als snoepjes zijn in verschillende delen van de wereld gekoppeld aan nierziekte en worden afgeraden. Zout, gekruid of vet menselijk eten, zoals gekruide worst en salami, is schadelijk of maakt dik. Tafelresten brengen het voer uit balans, geven overgewicht en kunnen ervoor zorgen dat een kat zijn eigen voer weigert.

Eet een kat die normaal goed eet opeens niet meer, of heeft hij 24 uur niet gegeten, ga dan naar de dierenarts. Katten die een paar dagen niets eten, kunnen een leveraandoening krijgen die dodelijk kan zijn. Geen honger hebben wijst op een medisch probleem, terwijl een voer niet lekker vinden een voorkeur is. Laat de dierenarts ziekte uitsluiten voordat je meer soorten voer aanbiedt. Katten eten grotendeels met hun neus, dus een verstopte neus kan ervoor zorgen dat ze niet eten. Een kat die weigert te eten en afvalt moet gecontroleerd worden. Dwing een kat niet te eten: dat kan een afkeer van voer geven en een longontsteking door het inslikken van voer.

Kieskeurig eten kan komen door stress of ziekte. Opgewarmd, sterk ruikend voer, een keramiek bakje of voeren uit de hand helpt soms. Een kat die wel natvoer eet maar geen brokken is geen probleem als het natvoer compleet is. Een kat die opeens een soort laat staan of aan een kant van de bek eet, heeft misschien pijn.

WSAVA vraagt dierenartsen om bij elk bezoek de voeding te beoordelen (de 'vijfde vitale functie') en een voedingsadvies te geven. Eigenaren komen veel mythes over voeding tegen die schade kunnen doen als je ze volgt. Sommige ziektes zijn te verlichten met voeding, maar dat gebeurt onder begeleiding van een dierenarts: voer voor nieren of lever wordt bijvoorbeeld door een dierenarts gekozen en kan een kat schaden die het niet nodig heeft. Een gezonde kat op goed, compleet voer heeft geen taurinesupplement nodig. Dierenartsen gebruiken die bij katten met bepaalde gezondheidsproblemen, en de kwaliteit verschilt per fabrikant, dus vraag je dierenarts welke.

Voedselallergie is een minder vaak voorkomende oorzaak van jeuk dan vlooien, omgeving en atopie. Bij een vermoeden van een voedselprobleem kan de dierenarts testen op overgevoeligheid en aangepast compleet voer voorstellen. Waarschuwingstekenen zijn te dunne of te harde ontlasting, een slechte vacht (een mogelijk tekort aan vitamines of mineralen) en jeuk of maagklachten. De dierenarts bepaalt de oorzaak.