“Sabeltandtijgers waren tijgers.”
Nee. Ze waren geen tijgers en niet nauw verwant aan een levende kat; niemand weet of ze strepen hadden. 'Sabeltandkat' is de betere naam.
“Sabeltandkatten staken hun prooi dood als met een mes.”
Daar geloven wetenschappers niet in: de tanden konden op bot breken en de kaak ging niet wijd genoeg open. Waarschijnlijk hielden ze de prooi vast en beten ze in de nek; hoe precies, is nog niet zeker.
“De 'valse katten' (nimraviden) waren de voorouders van onze katten, of echte katten.”
Nee. Ze zijn een aparte groep zonder directe band met onze katten. Het botje in het middenoor heeft een andere vorm.
“Alle grote katten brullen en spinnen niet, alle kleine katten spinnen en brullen niet.”
Alleen leeuw, tijger, luipaard en jaguar brullen. De sneeuwpanter kan niet brullen, en nevelpanters spinnen noch brullen. Of grote katten kunnen spinnen, is nog niet uitgemaakt.
“Iedereen is het eens over hoeveel kattensoorten er zijn.”
Het aantal schommelt al sinds de 18e eeuw rond de 40, en het hangt af van de regels: 37 (2008), 40 wilde plus de huiskat, 41 (2017).
“Grote katten zijn de grote, kleine katten de kleine.”
De indeling gaat over familie, niet over maat. De poema is een kleine kat die heel groot wordt, en de jachtluipaard is het nauwst verwant aan de poema.
“Elke gestreepte kat in het bos is een wilde kat.”
Veel gestreepte huiskatten lijken op wilde katten. Van ongeveer 100 meldingen bij ARK waren er 99 een huiskat. Kijk naar staart, rugstreep en achtervoet, en weet dat alleen DNA zeker is.
“Een wilde kat is gewoon een verwilderde huiskat.”
Het is een aparte wilde soort, met een geschiedenis van honderdduizenden jaren. Een zwerfkat is een huiskat; een wilde kat heeft nooit een baas gehad en is heel moeilijk tam te krijgen.
“De wilde kat was in Nederland altijd zeldzaam, of heeft er nooit geleefd.”
Hij leefde hier tot minstens de Romeinse tijd en verdween in de eerste eeuwen n.Chr. (andere bronnen zeggen voor of sinds de middeleeuwen). Na 2002 kwam hij terug uit de Eifel en de Ardennen.
“Alle huiskatten van nu stammen af van Egyptische katten.”
Twee groepen gaven genen door: katten uit het Nabije Oosten in de steentijd, en later een Egyptische lijn. In Europa komen de meeste katten van een golf Afrikaanse katten van zo'n 2000 jaar geleden.
“Katten kwamen naar Europa met de eerste boeren.”
Dat dacht men eerst op grond van DNA. Maar een studie uit 2025 van 70 oude katten liet zien dat die vroege katten Europese wilde katten waren, met wat Afrikaanse voorouders.
“Chinese boeren hadden 5000 jaar geleden al huiskatten.”
De katten van Quanhucun waren bengaalkatten (een wilde soort). Die band met mensen duurde kort en leidde niet tot de huiskat. De eerste zekere huiskat in China is van ca. 730 n.Chr.
“Katten zijn net zo tam gemaakt als honden.”
Katten zijn maar half gedomesticeerd: er is nooit sterk mee gefokt, hun genen veranderden weinig en veel katten houden hun wilde gedrag.
“Egyptenaren schoren hun wenkbrauwen af als hun kat doodging.”
Dat is een verhaal van de Griekse schrijver Herodotus. De gebalsemde katten van Bubastis zijn echt, maar de meeste waren heel jong en werden waarschijnlijk gefokt om gemummificeerd te worden.
“Katten kozen zelf voor de mens, dus mensen deden niets.”
Katten begonnen er waarschijnlijk mee door de muizen te volgen, maar mensen haalden de kat binnen en namen hem mee over zee; later fokten ze op uiterlijk. Onderzoekers noemen het zelfdomesticatie, met hulp.
“Egyptenaren redden katten uit brandende huizen, alleen uit liefde voor hun huisdier.”
Dat is een verhaal van Herodotus. Het wordt meestal gelezen samen met de verering van Bastet, die huizen beschermde. Het is een verslag, geen bewezen gebeurtenis.
“Wie in Egypte een kat doodde, kreeg de doodstraf.”
Herodotus schrijft dat op het doden van een heilig dier de doodstraf stond, maar noemt de kat niet. Diodorus vertelt over een Romein die werd gelyncht omdat hij een kat doodde (60 tot 56 v.Chr.). Hoe streng de regel was, is onder historici omstreden.
“Er kwamen 700.000 mensen naar het feest in Bubastis.”
Dat getal kreeg Herodotus van de mensen daar; andere samenvattingen zeggen 'een paar honderdduizend'. Het is het verslag van een oude schrijver, geen telling.
“Cambyses won de slag bij Pelusium door katten voor zijn leger te zetten.”
Polyaenus vertelde dit in de 2e eeuw n.Chr., zo'n 600 jaar later. De verovering van 525 v.Chr. is geschiedenis; de truc met de katten is een verhaal dat niemand anders bevestigt.
“Egypte had twee soorten heilige kat: een grote wilde en een kleine huiskat.”
Morrison-Scott mat de schedels uit Gizeh en vond geen duidelijke tweedeling. Op drie moeraskatten na lijken de mummies één vorm, dicht bij de Afrikaanse wilde kat.
“De oude Grieken en Romeinen hadden veel huiskatten.”
Huiskatten waren zeldzaam; wezels waren vaker huisdier. Eén schrijver, Engels, denkt dat katten in Rome populairder waren, maar dat is omstreden.
“Mohammed sneed zijn mouw af om zijn kat Muezza niet wakker te maken.”
Geen enkele betrouwbare overlevering (hadith) noemt een kat van Mohammed. Een fatwa uit Maleisië (2020) vraagt het verhaal alleen te vertellen om uit te leggen dat het niet echt is.
“De kattenwagen van Freya bewijst dat de Vikingen katten heilig vonden.”
De kattenwagen staat in de Proza-Edda uit de 13e eeuw, lang na de Vikingtijd. Het echte bewijs uit de Vikingtijd is praktisch: muizen vangen, bont en katten in graven.
“De zwarte kat van Freya werd na de kerstening kwaadaardig, en daarom zouden zwarte katten magisch zijn.”
Daar is geen goed bewijs voor. Het staat in één bron, zonder bronvermelding.
“De maneki-neko (de zwaaiende gelukskat) is ontstaan bij de Gotokuji-tempel.”
Een legende zegt dat, maar er is geen document dat het bewijst.
“Keizerin Helena liet in 328 n.Chr. honderden katten naar Cyprus verschepen.”
Dat is een Byzantijnse legende over het klooster van Sint-Nicolaas van de Katten. Of er echt scheepsladingen katten kwamen, kun je niet weten.
“De katten van Cyprus stammen af van de kat van 9500 jaar geleden.”
Daar is geen bewijs voor. Fokkers herhalen het zonder het te controleren.
“Het woord 'kat' komt van het Egyptische 'quattah'.”
Dat zegt maar één bron, en geen taalkundige. Het is niet bewezen.
“In de middeleeuwen doodden mensen massaal katten, waardoor ratten de pest verspreidden.”
Voor zo'n slachting is geen bewijs, niet in geschriften en niet in de grond; het verhaal komt vooral uit één modern boek. Men zag de pest als straf van God, niet als schuld van katten. Katten die besmette ratten eten, kunnen zelf de pest krijgen.
“De paus gaf in 1233 bevel om alle katten te doden (Vox in Rama).”
Vox in Rama gaat over een sekte met een zwart kattenbeeld en roept op tot strijd tegen die sekte, niet tot het doden van katten. Het is waarschijnlijk, maar niet bewezen, het begin van de band tussen zwarte katten en heksen.
“Zwarte katten waren altijd al heksenkatten.”
Vroege Engelse heksen hadden witte, gestreepte en andere katten. Volgens één bron horen zwarte katten pas sinds de 19e eeuw bij heksen, volgens een andere al sinds Vox in Rama; het begin is dus onzeker.
“Heksenjachten hoorden bij de middeleeuwen.”
Heksenprocessen waren in de middeleeuwen zeldzaam en kwamen vooral in de 16e en 17e eeuw voor; naar schatting werden 50.000 tot 200.000 mensen terechtgesteld. Punthoed en bezem werden pas rond 1720 gewoon.
“Ieper gooit al sinds 962 katten van de toren, of zelfs sinds een kattencultus in 3842 v.Chr.”
Het jaar 962 is twijfelachtig, en 3842 v.Chr. kan niet, want toen bestond Ieper nog niet. De oudste echte sporen staan in de stadsrekeningen van 1410 tot 1420; het eerste zekere verslag is van 21 maart 1590.
“De kattenworp in Ieper werd in 1475/1476 verplaatst naar Kattenwoensdag.”
Daar is geen betrouwbaar bewijs voor. Volgens de eerste zekere verslagen viel de worp altijd op de woensdag van de jaarmarkt.
“De kattenworp in Ieper is een oud heidens ritueel, of ging altijd over heksen.”
Niemand weet hoe het begon. Legendes noemen hekserij of te veel katten in de lakenhal; onderzoekers noemen het een mengsel van waarheid en fantasie.
“Scheepskatten beschermden de bemanning tegen de pest, omdat ratten op schepen de pest droegen.”
Pas na de jaren 1890 legde men het verband tussen ratten en ziekte op schepen. Een studie uit 2018 twijfelt zelfs aan de rol van ratten bij de Zwarte Dood.
“Katten veroorzaken storm, een kat overboord brengt een vloek, en katten met extra tenen zijn de beste scheepskatten.”
Dat is bijgeloof van zeelui. Katten merken weersveranderingen wel op met hun gevoelige oren, maar er is geen bewijs voor stormmagie of voor betere rattenvangers met extra tenen.
“Zwarte katten krijgen het moeilijkst een nieuw huis.”
Daar zijn tegenstrijdige onderzoeken over. Volgens de RSPCA (2014) was 70% van de achtergelaten katten zwart, maar een Amerikaans asiel zegt dat zwarte katten juist vaker geadopteerd worden. Allebei zijn het plaatselijke uitkomsten.