Een stevige boskat uit Rusland met een dikke vacht van drie lagen: vriendelijk, speels en lekker rustig van stem.
De Siberische kat is de rasversie van de halflangharige boerderij- en straatkat van Rusland. Ondanks zijn naam werd het ras niet in Siberië gefokt, maar in Sint-Petersburg en Moskou. Daar schreven liefhebbers eind jaren tachtig de eerste standaarden. Hij is sterk en sportief, springt hoog en wil graag in de buurt zijn van zijn mensen.
Vriendelijk en op mensen gericht: hij wil weten wat je doet en is graag waar jij bent.
De een ligt graag op schoot, de ander blijft liever gewoon dichtbij.
Speelt, rent en springt graag, ook als hij volwassen is.
Levendig en sportief, vooral als hij jong is, maar geen druk baasje.
Stil: hij tjirpt en trillert liever, en spint luid, dan dat hij miauwt.
Slim en leert snel. Veel apporteren graag, en sommige leren deuren openen.
Meestal nieuwsgierig en vriendelijk tegen bezoek.
Geduldig en lief, een fijne gezinskat.
Kan meestal goed opschieten met een rustige, vriendelijke hond.
Meestal makkelijk in de omgang met andere katten.
Is niet graag lange dagen alleen. Een tweede kat helpt.
Kan binnen wonen met genoeg om in te klimmen, maar hij springt graag en wil ruimte.
Een Siberische kat is hypoallergeen, dus met een kattenallergie kun je er een nemen.
Geen enkele kat is vrij van allergenen, en elke geteste Siberische kat maakt het belangrijkste kattenallergeen. Dat het ras er gemiddeld minder van maakt, is nooit goed onafhankelijk onderzocht.
Het is een eeuwenoud ras dat duizend jaar geleden Russische kloosters bewaakte.
Een legende. In Rusland was 'Siberische kat' gewoon een naam voor elke grote pluizige kat. Het ras zelf werd pas eind jaren tachtig beschreven.
De Siberische kat is de voorouder van alle langharige katten, zoals de Maine Coon.
Nee. Dna-onderzoek zet hem dicht bij gewone huiskatten uit Noord-Europa en de Noorse boskat. De Maine Coon stamt van Britse katten af.
Halflangharige katten leefden al lang op boerderijen en in steden in Rusland. 'Siberische kat' was een volksnaam voor elke grote pluizige kat. Eind jaren tachtig schreven fokkers in Leningrad en Moskou de eerste standaarden, de colourpoint (Neva Masquerade) meteen erbij. In de jaren negentig gingen de katten naar Amerika en West-Europa, en in 2006 erkenden alle grote verenigingen het ras.
Een Duits dierenboek noemt 'een rode Tobolsk-kat uit Siberië', de eerste bekende vermelding buiten Rusland.
De club Kotofej in Leningrad, nu Sint-Petersburg, schrijft een van de eerste standaarden. De stad houdt zijn eerste kattenshow.
De Sovjet-kattenfederatie registreert de Siberische kat als nummer 1 en de colourpoint, de Neva Masquerade, als nummer 2.
De eerste geregistreerde Siberische katten komen aan in de Verenigde Staten.
WCF is de eerste internationale vereniging die het ras erkent, met een standaard op basis van de Russische.
De Europese federatie FIFe erkent de Siberische kat.
De Britse vereniging GCCF neemt het ras op in haar stamboek, twee jaar na de eerste katten in Engeland.
De Amerikaanse vereniging CFA geeft het ras kampioensstatus.
FIFe erkent de Neva Masquerade als een apart ras.
Onderzoekers ontdekken dat de goudkleur 'sunshine' komt door een verandering in één gen, CORIN.
Ook FIFe laat sunshine-katten toe. WCF deed dat al in 2017.
Middelgroot tot groot en zwaar voor zijn formaat, met stevige botten en veel spieren. Alles aan hem is rond en zacht, gemaakt voor een strenge winter.
De Siberische kat met een masker: een licht lijf met donkere kop, oren, poten en staart, en altijd blauwe ogen. Het komt door hetzelfde gen als bij de Siamees. Verder is het precies dezelfde kat. Hij is genoemd naar de rivier de Neva in Sint-Petersburg.
Erkenning: FIFe ziet hem sinds 2011 als apart ras. WCF, TICA, CFA en GCCF zien hem als een kleur van de Siberische kat.
Kattenverenigingen schrijven kleuren als een EMS-code. De letter is de kleur (n zwart, a blauw, d rood, f schildpad), s betekent zilver of smoke, y golden, en de cijfers zeggen iets over wit (01–09), schaduw (11, 12), het tabbypatroon (22–25) of colourpoint (33).
Wit(w)
Bruin klassiek(n 22)
Bruin gestreept(n 23)
Rood klassiek(d 22)
Zilver gestreept(ns 23)
Lapjeskat(f 03)Sunshine is een warme goudkleur die alleen bij de Siberische kat voorkomt, met een roze neus zonder donker randje. WCF erkent het sinds 2017, FIFe sinds 2025, alleen in zwart, blauw en schildpad.
Bij FIFe is een colourpoint geen Siberische kat maar een Neva Masquerade, een apart ras. WCF, TICA, CFA en GCCF houden hem bij de Siberische kat.
FIFe en WCF sluiten chocolade, lila, kaneel en fawn uit, ook als point; CFA ziet chocolade en lila als teken van kruising. Mink (het Tonkinese patroon) staat bij FIFe en WCF niet in de standaard.
Alleen Siberische katten hebben de goudkleur 'sunshine', en die katten hebben een roze neus zonder donker randje.
Zijn vacht heeft drie soorten haar boven elkaar, met bovenop een laag die water afstoot.
Zo lang kan het duren voor een Siberische kat helemaal volgroeid is.
De Neva Masquerade is genoemd naar de rivier de Neva in Sint-Petersburg en naar zijn gezicht, dat op een masker lijkt.
Katten zonder stamboom uit de voormalige Sovjet-Unie mogen nog steeds bij het ras komen. Bij bijna alle andere rassen kan dat niet meer.
Meestal ongeveer 12 tot 15 jaar. Geen onderzoek heeft dat nog speciaal voor Siberische katten gemeten.
De hartspier wordt dikker. Veel katten merken er nooit iets van, maar het kan tot hartproblemen leiden. Het komt voor in een aantal Siberische lijnen. Hoe vaak, weet niemand, en een oorzaak in de genen is bij dit ras nog niet gevonden.
Hoe je het vindt: Een hartecho van de ouders. De dna-test voor de Maine Coon werkt niet bij dit ras.
In de nieren groeien in de loop van jaren blaasjes met vocht, tot de nieren minder goed werken. Bij de Siberische kat is het zeldzaam en komt het maar in een paar lijnen voor.
Hoe je het vindt: Een echo van de nieren, en een dna-test die vooral nut heeft in lijnen met Perzen in de stamboom.
Een erfelijke bloedarmoede: de rode bloedcellen gaan te snel kapot, waardoor een kat moe en mager kan worden. Bij de Siberische kat is het zeldzaam. Een kitten krijgt het alleen als beide ouders drager zijn.
Hoe je het vindt: Dna-test van de ouders. Dragers worden alleen gekruist met katten zonder het gen.
Witte katten, vooral met blauwe ogen, kunnen doof geboren worden aan één of beide oren. Dat hoort bij het gen voor wit, niet bij dit ras.
Hoe je het vindt: Een gehoortest. FIFe, WCF en GCCF vragen die voor witte katten waarmee gefokt wordt.
Ongeveer één keer per week kammen, elke dag als hij in het voorjaar en najaar verhaart. De ene vacht klit meer dan de andere: kijk vooral bij buik, staart en broek.
Hij springt graag hoog. Geef hem een hoge, stevige krabpaal, plekken om te klimmen en speel elke dag samen. Een veilige tuin of balkon is mooi meegenomen.
Hij groeit langzaam, maar is al vanaf ongeveer 5 maanden geslachtsrijp. Praat dus op tijd met de dierenarts over castratie of sterilisatie, en houd hem slank.
Een Siberische kat is niet hypoallergeen. Elke geteste Siberische kat maakt Fel d 1, het belangrijkste kattenallergeen. Dat het ras er minder van zou maken, komt vooral uit metingen van fokkers zelf en een onderzoek met maar vier katten. Het verschilt wel per kat. Ben je allergisch, ga dan eerst een paar keer bij de kat zelf op bezoek.
Hij is graag bij mensen en kan slecht tegen lange dagen alleen. Ben je veel weg, dan is een tweede kat een goed idee.
Gecontroleerd op 20 oktober 2026
Laten we links uitwisselen. Wij zetten jouw vereniging hier, met logo, een korte tekst en een link. Jij linkt naar deze pagina. Geen kosten, geen contract.
Registreer je kat gratis bij SpotKat, met foto's en chipnummer bij elkaar.
