Een ruige kat met een wilde look en een kort stompstaartje, maar thuis vriendelijk, slim en makkelijk met het hele gezin.
De Amerikaanse Bobtail komt uit de Verenigde Staten. Zijn staart is van nature kort, maar een derde tot de helft van een gewone kattenstaart. Met zijn ruige vacht en pluimpjes op de oren lijkt hij een kleine wilde kat. Toch is hij juist lief en rustig. Hij leert snel trucjes, haalt speeltjes terug en gaat graag mee aan de lijn.
Hecht zich sterk aan zijn gezin en voelt goed aan hoe je je voelt.
Kruipt graag tegen je aan als hij zin heeft, maar hoeft niet de hele dag op schoot.
Speels en vindingrijk: hij bedenkt zelf jachtspelletjes en leert apporteren.
Gemiddeld actief: hij speelt graag, maar ligt net zo graag lekker bij zijn mensen.
Vrij stil. Hij tjirpt, trilt en klikt vaker dan dat hij miauwt.
Slim en leert snel trucjes, apporteren en lopen aan de lijn.
Meestal vriendelijk tegen bezoek, vooral als hij als kitten veel mensen heeft leren kennen.
Makkelijk en geduldig met kinderen. Bij heel kleine kinderen blijf je er wel bij.
Kan meestal goed met honden die vriendelijk zijn tegen katten.
Vindt het meestal fijn om andere katten om zich heen te hebben.
Vermaakt zich een tijdje zelf, maar is het gelukkigst met zijn gezin om zich heen.
Past zich goed aan het leven binnen aan, het liefst met klimplekken, een raam om naar buiten te kijken en af en toe een wandeling aan de lijn.
De Amerikaanse Bobtail is een kruising met een wilde bobcat (rode lynx).
Nee. De korte staart is vanzelf ontstaan bij gewone huiskatten. Er zit geen bobcat in het ras, ook al lijkt hij er wel een beetje op.
Hij is familie van de Japanse Bobtail of de Manx.
Nee. Het zijn aparte rassen die nooit met elkaar worden gekruist. De Japanse Bobtail heeft zijn korte staart door een ander gen. Of het gen van de Amerikaanse Bobtail lijkt op dat van de Manx, weten onderzoekers nog niet zeker.
Twee Amerikaanse Bobtails krijgen altijd kittens met een korte staart.
Nee. Soms zit er een kitten met een lange staart in het nest. Dat mag niet op een show, maar het is net zo'n fijne huiskat.
De korte staart van de Amerikaanse Bobtail komt door een kleine verandering in een gen, die vanzelf ontstond bij huiskatten. Het gen is dominant: één ouder met het gen is genoeg voor een kitten met een kort staartje. Fokkers zochten kortstaartkatten met een wilde look door heel Amerika en Canada. Zo is het ras niet uit één kat, maar uit veel verschillende katten ontstaan.
John en Brenda Sanders vinden in Arizona een bruin tabby kater met een kort staartje, Yodie, en nemen hem mee naar huis in Iowa.
Yodie krijgt kittens met een Siamese poes. Een paar hebben een kort staartje: het gen is dus dominant.
De lijn van Yodie sterft bijna uit. Fokkers beginnen opnieuw met kortstaartkatten zonder stamboom uit Amerika en Canada.
De Amerikaanse vereniging TICA erkent de Amerikaanse Bobtail voor het eerst.
De Amerikaanse vereniging CFA laat het ras inschrijven.
Bij de CFA mogen Amerikaanse Bobtails meedoen aan shows.
De CFA geeft de Amerikaanse Bobtail kampioensstatus.
De wereldwijde vereniging WCF heeft eigen standaarden voor de korthaar en de langhaar.
De CFA past haar standaard aan. Kruisen met andere rassen of wilde katten blijft verboden.
Een stevige, gespierde kat met een wilde uitstraling en een kort staartje. Hij is lang en breed gebouwd en groeit langzaam: pas na twee tot drie jaar is hij helemaal volgroeid.
Een halflange, ruige vacht, iets langer op de kraag, de broek, de buik en de staart. Bakkebaarden zijn mooi meegenomen.
Erkenning: Erkend door TICA, CFA, WCF en de Amerikaanse ACFA. Lang- en korthaar komen in hetzelfde nest voor.
Een vrij korte dubbele vacht die iets van het lijf af staat. Op de buik mag het haar wat langer zijn.
Erkenning: Erkend door TICA, CFA, WCF en de Amerikaanse ACFA.
Kattenverenigingen schrijven kleuren als een EMS-code. De letter is de kleur (n zwart, a blauw, d rood, f schildpad), s betekent zilver of smoke, y golden, en de cijfers zeggen iets over wit (01–09), schaduw (11, 12), het tabbypatroon (22–25) of colourpoint (33).
Bruin tabby gemarmerd(n 22)
Bruin tabby gestreept(n 23)
Rood getickt(d 25)
Schildpad tabby gestreept(f 23)
Zilver gestreept(ns 23)
Schildpad met wit (lapjeskat)(f 03)De CFA laat elke kleur toe die erfelijk kan bestaan; alleen de WCF sluit de kleuren 'sunshine' en 'amber' uit. Op shows hebben kleuren die de wilde look versterken, zoals bruin tabby, wel de voorkeur.
Het ras begon volgens het verhaal met één bruin tabby kater met een kort staartje, Yodie, gevonden in Arizona.
Zijn staart is maar een derde tot de helft zo lang als een gewone kattenstaart, en kan recht, gebogen of hobbelig zijn.
Hij groeit heel langzaam en is pas na twee tot drie jaar helemaal groot, veel later dan de meeste katten.
Omdat hij zo vriendelijk is en een beetje op een hond lijkt, wordt hij weleens de golden retriever onder de katten genoemd.
Een showkat moet eruitzien als een kleine wilde kat met pluimpjes op de oren, maar juist een zacht karakter hebben.
Daar is geen onderzoek naar. De meeste bronnen noemen 12 tot 15 jaar; zie het als een ruwe schatting.
Het gen dat de staart kort maakt, is meestal onschuldig. Soms wordt er een kitten zonder staart geboren. Bij zo'n kat kan ook het eind van de rug te kort zijn, waardoor hij moeilijk springt of zijn plas en ontlasting slecht kan ophouden. Hoe vaak dat gebeurt, is niet bekend.
Hoe je het vindt: Geen dna-test. Fokkers gebruiken geen katten zonder staart en laten katten met rugproblemen niet fokken.
Het heupgewricht zit niet goed in de kom. Dat kan pijn en stijfheid geven en het springen lastig maken, meestal pas als de kat volwassen is. Meerdere bronnen noemen het, maar er zijn geen cijfers voor dit ras.
Hoe je het vindt: Een röntgenfoto van de heupen van de ouders.
De hartwand wordt te dik, zodat het hart minder goed pompt. Veel katten merken er eerst niets van; later worden ze sneller moe of benauwd. Eén bron noemt het bij dit ras, maar hoe vaak het voorkomt, is niet bekend.
Hoe je het vindt: Een hartecho door een dierenarts. Er is geen dna-test voor dit ras.
Een rustige, grote kat die meer eet dan hij verbrandt, wordt snel te dik. Dat belast zijn gewrichten en hart.
Hoe je het vindt: Weeg hem af en toe en pas de porties aan.
Borstel hem een of twee keer per week, wat zijn vachtlengte ook is, en vaker in de rui in het voor- en najaar. Knip de nagels en kijk af en toe in zijn oren.
Hij klimt en springt goed en gaat graag op ontdekking. Geef hem klimplekken en speel elke dag samen, bijvoorbeeld apporteren.
Twee tot drie maaltijden per dag, afgestemd op zijn gewicht en hoe actief hij is. Let op de porties, want hij wordt makkelijk te dik.
Hij is niet hypoallergeen en verhaart vooral in het voor- en najaar flink. Ben je allergisch, ga dan eerst een tijdje bij zo'n kat op bezoek.
Binnen voelt hij zich prima, zeker met een raam om naar buiten te kijken. Veel Amerikaanse Bobtails leren aan de lijn lopen, zo kan hij veilig mee naar buiten.
Gecontroleerd op 23 oktober 2026
Laten we links uitwisselen. Wij zetten jouw vereniging hier, met logo, een korte tekst en een link. Jij linkt naar deze pagina. Geen kosten, geen contract.
Registreer je kat gratis bij SpotKat, met foto's en chipnummer bij elkaar.
