Een piepkleine Russische kat met een kort, geknikt staartje, die zijn hele leven op een kitten blijft lijken.
De Toybob is een van de kleinste kattenrassen. Hij komt uit de regio Rostov in Rusland, waar in de jaren 80 zwerfkatten met korte staartjes werden gevonden. Hij is van nature klein, door een toevallige verandering in de genen, en blijft er als volwassen kat uitzien als een kitten. Toch is hij stevig en gespierd, niet breekbaar. Thuis is hij lief, speels en rustig, en loopt hij zijn mensen overal achterna. Sommige verenigingen erkennen het ras nog niet, omdat ze bang zijn dat fokkers op steeds kleinere katten gaan letten. Onderzoek naar zijn gezondheid is er nog weinig; het ras is jong.
Heel gehecht aan zijn mensen en loopt ze van kamer naar kamer achterna.
Kruipt graag op schoot, onder een dekentje of zelfs onder de dekens.
Vrolijk en speels, ook als hij volwassen is.
Levendig en nieuwsgierig, maar niet druk: hij speelt even en komt dan tot rust.
Vrij stil, met zachte tjirpjes en trillers in plaats van luid miauwen.
Slim; leert vaak graag trucjes, zolang je hem beloont.
Verstopt zich soms eerst voor bezoek en ontdooit dan.
Fijn met kinderen die zacht met hem omgaan; zo'n kleine kat moet je beschermen tegen ruw spel.
Kan samen met een rustige, kattenvriendelijke hond; een grote of wilde hond kan hem pijn doen.
Gezellig en vredig; kan meestal goed met andere katten.
Is niet graag lang alleen. Werk je de hele dag, dan helpt een tweede kat.
Een echte binnenkat, die meer heeft aan klimplekken dan aan een tuin.
Een Toybob is een verkleinde Siamees.
Nee. Hij komt van Russische straatkatten die van nature klein waren door een toevallige verandering in hun genen. Het is geen mini-versie van een ander ras.
De Toybob is een dwergkat, net als de Munchkin.
Nee. Een Toybob is in alles klein, en zijn poten passen bij zijn lijf. Bij CFA wordt een Toybob met te korte poten zelfs afgekeurd.
Het korte staartje is de staart van de Manx, met dezelfde rugproblemen.
Dat is niet zo zeker. Volgens CFA hindert de korte staart hem niet en maakt hij hem niet ziek. Een eerste test van liefhebbers vond een eigen staartgen. Maar in een groot dna-onderzoek droegen een paar Toybobs toch een bekend bobtailgen. Welk gen de staart geeft, staat dus nog niet vast.
De eerste Toybobs waren zwerfkatten in de regio Rostov, in het zuiden van Rusland. Een liefhebster nam er een paar in en kreeg in 1988 een piepklein katertje met een kort staartje. Later voegden fokkers in de Oeral katten toe die erop leken, en zo kwamen er nieuwe kleuren en een langere vacht bij. De naam zegt wat hij is: 'toy' voor klein en 'bob' voor de korte staart. FIFe en de Britse GCCF erkennen het ras niet; de GCCF wil eerst meer weten over fokken op klein formaat.
Elena Krasnichenko in de regio Rostov neemt een zwerfkat in: een seal point met een sterk geknikte staart.
Twee van haar seal point katten krijgen een piepklein katertje met een kort staartje: Kutciy, de stamvader van het ras.
Kutciy gaat volwassen naar een kattenshow, en iedereen denkt dat hij een kitten is.
De eerste Toybobs van de huidige lijnen komen aan in de Verenigde Staten.
Liefhebbers starten een internationale Toybob-club, om één standaard te maken en erkenning te krijgen.
WCF erkent de Toybob in seal point: hij mag op shows om kampioenstitels meedoen.
De Amerikaanse CFA schrijft de Toybob in, eerst in een klasse voor nieuwe rassen.
CFA maakt de Toybob een kampioensras. Bij TICA komt hij een stap verder in het programma voor nieuwe rassen.
Een kleine maar stevige kat, gespierd en met sterke botten. Hij mag er nooit breekbaar uitzien. Pas rond anderhalf jaar is hij volgroeid, en dan lijkt hij nog steeds op een kitten.
De oorspronkelijke en meest geziene vorm, met een halfkorte, pluche vacht die een beetje stug aanvoelt.
Erkenning: Erkend door CFA en WCF; bij TICA in het programma voor nieuwe rassen.
Dezelfde kat met een halflange tot lange, zachte vacht, een flinke kraag en een pluimstaartje. De vacht klit bijna nooit.
Erkenning: Bij CFA in dezelfde standaard als de korthaar. Bij TICA een eigen ras in het programma voor nieuwe rassen. WCF kent geen langhaar.
Kattenverenigingen schrijven kleuren als een EMS-code. De letter is de kleur (n zwart, a blauw, d rood, f schildpad), s betekent zilver of smoke, y golden, en de cijfers zeggen iets over wit (01–09), schaduw (11, 12), het tabbypatroon (22–25) of colourpoint (33).
Seal point(n 33)
Blue point(a 33)
Chocolate point(b 33)
Red point(d 33)
Seal tortie point(f 33)
Seal tabby point(n 21 33)Points zie je het meest. Seal point is de oorspronkelijke kleur en de enige die WCF toelaat.
Geen standaard noemt smoke of zilver bij naam, maar ze vallen bij CFA onder 'alle kleuren'.
CFA laat ook kleine witte vlekjes of een wit medaillon toe. WCF keurt elk wit af, behalve bij gecastreerde katten.
CFA en ACFA laten elke kleur en elk patroon toe dat erfelijk kan bestaan; WCF alleen seal point. Blauwe ogen horen bij points, wit en katten met veel wit. Blauwe ogen bij een andere vacht keurt CFA af.
Toen Kutciy, de stamvader van alle Toybobs, volwassen naar een kattenshow ging, dacht iedereen dat hij een kitten was.
WCF ziet een volwassen Toybob het liefst onder de 2 kilo: zo zwaar als twee pakken suiker.
De naam bestaat uit twee Engelse woorden: 'toy' voor speelgoedklein en 'bob' voor de korte staart.
Een Toybob-staart moet minstens twee wervels hebben, en mag bijna recht of vol knikjes zijn.
Een Toybob kruipt soms 's nachts bij je onder de dekens om te slapen.
Er is geen onderzoek naar hoe oud een Toybob wordt. Rasbeschrijvingen noemen ongeveer 12 tot 15 jaar, soms meer. CFA kent nog geen ziektes die bij dit ras horen en noemt de genen gevarieerd, maar het ras is jong en klein, en goed onderzoek ontbreekt nog.
De Britse GCCF erkent het ras nog niet, uit zorg dat fokkers op steeds kleinere katten gaan letten. Ze wil eerst dierenartsrapporten en dna-onderzoek zien. Of het klein zijn de katten schaadt, is niet onderzocht. CFA keurt fijne botten en een breekbaar uiterlijk af: een gezonde Toybob is klein maar stevig.
Hoe je het vindt: Geen test. Kijk naar een stevige bouw en het gewicht van de ouders, en kies niet per se het kleinste kitten.
Bij de Manx kan het staartgen ook de rug aantasten. Bij de Toybob is daar niets van bekend, en volgens CFA hindert de korte staart zijn gezondheid niet. Maar niemand heeft het goed onderzocht, en welk gen de staart geeft, staat nog niet vast.
Hoe je het vindt: Geen dna-test. Laat de dierenarts rug en staart nakijken.
In een klein kaakje staan tanden soms scheef of dicht op elkaar. Daar blijft sneller tandplak zitten, en dan kan het tandvlees pijn gaan doen. Hoe vaak dat gebeurt, is niet bekend.
Hoe je het vindt: Een gebitscontrole bij het jaarlijkse bezoek aan de dierenarts, en tanden poetsen.
Op een kat van 2 kilo zie je een paar gram te veel al snel. Extra gewicht belast de gewrichten en het hart.
Hoe je het vindt: Wegen en de vorm van het lijf bekijken bij elk bezoek aan de dierenarts.
Borstel de korte vacht één keer per week, de lange met een metalen kam. Hij verhaart weinig. Kijk ook regelmatig naar tanden en nagels.
Speel elke dag met hem en geef hem plekken om te klimmen. Hij komt vaak hoger dan je denkt, dus zet breekbare spullen weg.
Geen speciaal voer nodig, maar weeg de porties af. Houd snoepjes beperkt: een kleine kat is snel te zwaar.
Trek nooit aan het korte staartje en probeer het niet recht te buigen.
Een Toybob is niet allergievrij; geen enkele kat is dat. Reken er dus niet op.
Gecontroleerd op 23 oktober 2026
Laten we links uitwisselen. Wij zetten jouw vereniging hier, met logo, een korte tekst en een link. Jij linkt naar deze pagina. Geen kosten, geen contract.
Registreer je kat gratis bij SpotKat, met foto's en chipnummer bij elkaar.
