Het kleinste erkende kattenras: een gespikkelde, sepiabruine kat met enorme ogen en oren, die je volgt als een schaduw.
De Singapura is het kleinste erkende kattenras. Hij heeft grote ogen, enorme oren en een fijne, gespikkelde vacht in ivoor en donkerbruin. Zijn naam is het Maleise woord voor Singapore. Volgens het bekende verhaal komt hij van de straten van Singapore, maar dat is niet zeker. Klein is hij wel, rustig niet: hij speelt, klimt en volgt je door het hele huis.
Een echte schaduw: hij wil bij je zijn en laat dat ook merken.
Knuffelt graag als hij er zin in heeft, maar blijft meestal niet lang op schoot liggen.
Blijft zijn hele leven speels: bellen najagen, speeltjes en kastjes opendoen.
Altijd in de weer: klimmen, rennen en kijken wat jij aan het doen bent.
Meestal stil met een zacht stemmetje, maar hij kan zich laten horen als hij iets wil.
Slim en leert graag trucjes en spelletjes, zoals apporteren.
Meestal open en vriendelijk tegen mensen, al kan een grote verandering in huis hem even voorzichtig maken.
Kan goed met kinderen die lief met hem omgaan en hem zijn rust gunnen.
Kan vaak goed met een rustige hond, als ze rustig aan elkaar mogen wennen.
Meestal blij met een andere kat; met z'n tweeën gaat het vaak beter dan alleen.
Is niet graag lange dagen alleen. Hij heeft gezelschap nodig.
Kan goed binnen wonen, met hoge plekken om te klimmen, veel spel en een warm plekje.
De Singapura is de rioolkat van Singapore: drie straatkatten die uit de goot zijn gehaald.
Dat vertelden de Amerikanen die het ras begonnen. Maar invoerpapieren laten zien dat hun drie katten in 1974 juist vanuit Amerika naar Singapore gingen. Later zeiden ze dat de voorouders in 1971 uit Singapore kwamen; daar zijn geen papieren van. Wel kwamen er daarna echte katten uit Singapore bij, zoals Chiko in 1980.
De Singapura is gewoon een kruising van een Burmees en een Abessijn.
Dat kan, maar het is niet bewezen. De invoerpapieren noemen Burmezen en Abessijnen, en in een dna-onderzoek uit 2007 was hij niet van de Burmees te onderscheiden. Fokpapieren zijn er niet, en de verenigingen CFA en GCCF noemen hem geen kruising.
Een klein kitten is een ziek kitten.
Bij dit ras zijn kleine kittens heel gewoon. Het is het kleinste ras en hij is pas rond zijn tweede jaar volgroeid.
Het ras begon in de jaren zeventig bij Hal en Tommy Meadow, een Amerikaans echtpaar dat in Singapore woonde. Zij zeiden dat ze bruine, gespikkelde straatkatten in Singapore hadden gevonden en meenamen naar Amerika. Later bleek uit invoerpapieren dat die katten eerst van Amerika naar Singapore waren gegaan, als Burmees en Abessijn. Wat er echt gebeurde, weet niemand zeker. De Amerikaanse vereniging CFA zag geen bedrog en noemt hem nog steeds een natuurlijk ras.
Volgens invoerpapieren nemen de Meadows drie katten mee van Amerika naar Singapore, ingeschreven als Burmees en Abessijn.
De Meadows gaan terug naar Amerika met Puss'e, Ticle en Tes. Met hun kittens beginnen ze het ras.
De Amerikaanse vereniging TICA laat de Singapura meedoen om de titels.
Chiko, een poes uit het dierenasiel van Singapore, vliegt naar Seattle. Ze staat in veel stambomen.
De Amerikaanse CFA schrijft de Singapura in, met 59 katten van tien fokkers.
Een fokker vindt in Singapore de invoerpapieren van de eerste katten. Het verhaal van de straatkatten komt ter discussie.
De CFA erkent het ras volledig, en in juli komt de eerste Singapura in Groot-Brittannië aan.
Singapore maakt de kat tot mascotte 'Kucinta' en zet kattenbeelden langs de rivier. De CFA houdt hem een natuurlijk ras.
De Britse GCCF laat de Singapura meedoen om de kampioenstitels.
In een dna-onderzoek van 22 rassen is de Singapura niet van de Burmees te onderscheiden.
De GCCF staat een paar andere katten in de fok toe, zoals de Abessijn en de Korat, om het kleine ras gezond te houden.
De Europese federatie FIFe erkent de Singapura.
Klein, compact en gespierd. Hij ziet er fijn uit, maar is steviger en zwaarder dan je denkt. Lijf en poten vormen samen een vierkantje.
Kattenverenigingen schrijven kleuren als een EMS-code. De letter is de kleur (n zwart, a blauw, d rood, f schildpad), s betekent zilver of smoke, y golden, en de cijfers zeggen iets over wit (01–09), schaduw (11, 12), het tabbypatroon (22–25) of colourpoint (33).
Sepia agouti(n 24 31)De Singapura heeft maar één kleur, bij elke vereniging: donkerbruin gespikkeld op een warme, ivoorkleurige ondergrond, met een lichte buik. Kleur en tekening kunnen twee tot drie jaar nodig hebben; kittens zijn eerst lichter.
Elke andere kleur, andere tabbytekening, zilver of wit is een diskwalificatie; FIFe schrijft zo'n kat in als kat zonder ras. Effen bruine kittens kwamen vroeger voor door een oud gen van de eerste katten, niet door een kruising.
De Singapura is het kleinste erkende kattenras en staat in het Guinness Book of Records als kleinste raskat.
In Singapore kreeg hij na een wedstrijd de naam Kucinta, van de Maleise woorden voor kat (kucing) en liefde (cinta).
De naam Singapura komt van oude Sanskrietwoorden voor leeuw en stad.
Zeepbellen najagen is een van zijn favoriete spelletjes, en hij rijdt graag mee op je schouder.
Zoveel Singapura's werden in 2024 ingeschreven bij alle FIFe-verenigingen samen. Het is een zeldzaam ras.
Daar is geen eigen onderzoek naar. Gidsen van dierenartsen noemen 9 tot 15 en 13 tot 17 jaar. Zie 13 tot 15 jaar als een ruwe schatting.
Rode bloedcellen gaan te snel kapot, zodat de kat bloedarmoede krijgt. Hij is dan moe, eet slecht en valt af. Het kan beginnen tussen een maand en vijf jaar oud. Veel katten met PK-def leven toch vrij normaal. Een kitten krijgt het alleen als beide ouders drager zijn; dragers zelf zijn gezond.
Hoe je het vindt: Dna-test van de ouders. Twee dragers worden niet met elkaar gekruist.
Bij sommige poezen zijn de spieren van de baarmoeder te zwak om de kittens naar buiten te duwen. Dan is soms een keizersnede nodig. Voor katers en voor een poes die niet fokt maakt het niets uit.
Hoe je het vindt: Er is geen test. Vraag of poezen in de lijn een keizersnede nodig hadden.
Alle Singapura's stammen af van maar een paar katten. In een onderzoek van 22 rassen hadden hij en de Burmees de minste genetische variatie. Daardoor kunnen erfelijke problemen makkelijker opduiken. Daarom staat de Britse GCCF sinds 2013 een paar andere katten in de fok toe.
Hoe je het vindt: Geen test. Vraag de fokker hoe verwant de ouders zijn.
Heel makkelijk: eens per week kammen of borstelen is genoeg. Kijk elke week even in zijn grote oren en poets zo vaak je kunt zijn tanden.
Hij heeft veel nodig: elke dag samen spelen, een hoge krabpaal om de kamer te overzien en plekken om hoog te zitten.
Houd hem op gewicht: bij zo'n kleine kat drukt een beetje te veel al snel op de gewrichten.
Hij verhaart weinig, maar dat maakt hem niet geschikt voor mensen met een kattenallergie.
Hij houdt vaak niet van kou. Een warm plekje in huis, bij de verwarming of in de zon, vindt hij heerlijk.
Gecontroleerd op 21 oktober 2026
Laten we links uitwisselen. Wij zetten jouw vereniging hier, met logo, een korte tekst en een link. Jij linkt naar deze pagina. Geen kosten, geen contract.
Registreer je kat gratis bij SpotKat, met foto's en chipnummer bij elkaar.
