Een gewone huiskat die eruitziet als een kleine lynx, met een korte staart, stippen en soms extra tenen, en het hart van een hond.
De Pixiebob komt uit de staat Washington in Amerika. Halverwege de jaren tachtig fokte Carol Ann Brewer daar met gevlekte boerderijkatten met korte staarten, die leken op de wilde rode lynx uit de bossen. Lang werd verteld dat er echt een lynx in de familie zat, maar dna-tests vonden niets: het is een gewone huiskat met een wilde look. Hij is groot, stevig en heel trouw. Veel Pixiebobs apporteren en lopen aan een tuigje, net als een hond.
Hecht zich sterk aan zijn gezin en loopt je vaak achterna als een hond.
Wil altijd in de buurt zijn. Of hij ook op schoot komt liggen, verschilt per kat.
Speelt graag, en veel Pixiebobs brengen een speeltje keurig terug.
Actief en doet overal aan mee, maar binnen is hij rustig en ontspannen.
Miauwt weinig. Hij praat liever met tjirpjes en kwetterende geluidjes.
Slim en leert makkelijk trucjes, apporteren en lopen aan een tuigje.
Meestal vriendelijk tegen bezoek, al is daar weinig over bekend.
Goed met kinderen die lief met hem omgaan, en stevig genoeg om mee te spelen.
Kan meestal goed met een rustige hond die aan katten gewend is.
Kan meestal goed met andere katten in huis.
Redt zich een werkdag alleen, maar wordt eenzaam als hij vaak lang alleen is.
Voelt zich binnen meestal thuis als hij kan klimmen en spelen. Een wandeling aan het tuigje is een leuke extra.
Een Pixiebob is een kruising tussen een wilde lynx en een huiskat.
Nee. In de jaren negentig is zijn dna vergeleken met dat van de rode lynx, en er werd niets van de lynx gevonden. Ook later genetisch onderzoek ziet gewoon een huiskat. De stichter van het ras noemde het lynxverhaal zelf een legende die ze wel geloofde, maar niet kon bewijzen.
Een Pixiebob is half wild, net als een Bengaal of een Savannah.
Nee. Hij ziet er wild uit, maar is helemaal een huiskat. Voor de wet, de stamboom en reizen telt hij als gewone kat, zonder regels voor wilde kruisingen.
De Pixiebob is het enige ras met extra tenen.
Nee. Extra tenen komen ook voor bij Maine Coons en bij veel gewone huiskatten. Wel is de Pixiebob het enige ras dat er bij de Amerikaanse vereniging TICA mee op de show mag, met tot zeven tenen per voet.
De Pixiebob kreeg zijn naam van Pixie, een poesje dat in 1986 werd geboren. Haar ouders waren een grote kater met een korte staart en een gevlekte poes van de buren. In de buurt ging het verhaal dat er een wilde lynx in de familie zat, en dat verhaal bleef lang hangen. Maar dna-tests vonden geen spoor van de lynx, en de verenigingen zien de Pixiebob als een gewone huiskat. De korte staart komt van een gen dat ook de Manx heeft. FIFe en de Amerikaanse CFA erkennen het ras niet.
Carol Ann Brewer koopt bij de Mount Baker in Washington een gevlekt katertje met een korte staart en extra tenen.
Ze vangt de grote kater Keba op. Hij krijgt kittens met een gevlekte buurpoes, en daar zit Pixie bij.
Brewer begint te fokken met Pixie en zoekt meer katten met een korte staart zoals zij.
Brewer schrijft de eerste rasstandaard: hoe een Pixiebob eruit hoort te zien.
Brewer vraagt de Amerikaanse vereniging TICA om het ras te erkennen.
Pixiebobs mogen bij TICA op tentoonstellingen meedoen, nog zonder titels.
Dna-tests vergelijken de Pixiebob met de rode lynx en andere wilde katten. Er is geen verwantschap te zien.
TICA zet de Pixiebob een stap verder: hij wordt een erkend nieuw ras in opbouw.
TICA geeft de Pixiebob kampioensstatus: vanaf 1 mei kan hij titels winnen.
Iemand wil in Amerika een patent op een kattenras 'met lynxbloed'. De rechter wijst het af, mede door oude krantenstukken over de Pixiebob.
De vereniging WCF brengt haar huidige standaard voor de kortharige Pixiebob uit.
Een stevige, gespierde kat met zware botten, lange poten en een diepe borst. Zijn rug loopt iets omhoog naar de heupen, en onder zijn buik hangt een los velletje. Met zijn korte staart en stippen lijkt hij op een kleine lynx.
Dezelfde kat met een halflange, zijdezachte vacht van hooguit 5 centimeter, met een langere kraag, buik en broekje.
Erkenning: TICA keurt hem samen met de kortharige Pixiebob. Ook de Amerikaanse ACFA en de Franse LOOF erkennen hem; de standaard van de WCF gaat alleen over de kortharige.
Kattenverenigingen schrijven kleuren als een EMS-code. De letter is de kleur (n zwart, a blauw, d rood, f schildpad), s betekent zilver of smoke, y golden, en de cijfers zeggen iets over wit (01–09), schaduw (11, 12), het tabbypatroon (22–25) of colourpoint (33).
Bruin gevlekt(n 24)De Pixiebob heeft maar één kleur: bruin met stippen, van lichtbruin tot roodbruin, op een muisgrijze ondergrond. Gebroken streepjes horen bij die tekening. Een klein wit vlekje op de borst mag bij TICA, maar is bij WCF en LOOF een fout. In de zomer is de vacht korter en vallen de stippen meer op.
TICA, WCF en LOOF geven een Pixiebob in elke andere kleur of tekening geen prijzen. Zo'n kat is geen showkat met stamboom en kan op een kruising met een ander ras wijzen.
Een Pixiebob mag bij TICA met extra tenen op de show, tot zeven tenen aan één voet.
Het ras is genoemd naar Pixie, een poesje dat in april 1986 werd geboren en bij de stichter bleef wonen.
Pixiebobs praten met tjirpjes en kwetterende geluidjes, en veel van hen miauwen bijna nooit.
Een Pixiebob groeit langzaam: hij krijgt drie tot vier jaar lang steeds meer bot en spieren.
In de zomer is zijn vacht korter en zie je de stippen beter; in de winter wordt hij dikker en vager.
Daar is geen onderzoek naar. De meeste bronnen noemen ongeveer 13 tot 15 jaar. Zie het als een ruwe schatting.
De hartwand wordt te dik, zodat het hart minder goed pompt. Veel katten merken er jaren niets van; genezen kan niet, maar medicijnen helpen. Bij de Pixiebob is het een paar keer gezien, soms in lijnen met Maine Coon of Bengaal erin.
Hoe je het vindt: Een hartecho door een dierenarts, elk jaar bij fokkatten. Er is geen dna-test voor dit ras.
De korte staart komt van een gen dat ook de Manx heeft; alle geteste Pixiebobs hadden het. Eén kopie geeft een korte staart. Bij de Manx overleeft een kitten met twee kopieën het niet. Of dat bij de Pixiebob ook zo is, en of het rugproblemen geeft, is niet bekend.
Hoe je het vindt: Een dna-test laat zien welke staartgenen een kat draagt.
Bij een katertje zakken een of beide testikels niet goed in, meestal te zien rond vier maanden. Het komt bij de Pixiebob af en toe voor. De dierenarts haalt ze weg bij het castreren, zodat er later geen problemen van komen.
Hoe je het vindt: De dierenarts voelt het bij de kittencontrole. Fokkers fokken niet met zo'n kater.
Pixiebobs worden makkelijk te dik. Extra gewicht belast de gewrichten en het hart.
Hoe je het vindt: Geen test. Weeg je kat af en toe, meet het eten af en speel elke dag samen.
Borstel een kortharige Pixiebob elke week, een langharige een paar keer per week. Maak de oren schoon, knip elke maand de nagels en poets de tanden.
Elke dag samen spelen, puzzels voor zijn slimme kop en plekken om te klimmen. Hij wil vooral gezelschap.
Veel Pixiebobs leren makkelijk lopen aan een tuigje. Zo kan een binnenkat toch veilig mee naar buiten.
Goed voer dat past bij zijn leeftijd. Hij wordt snel te dik, dus meet de porties af.
Een Pixiebob is niet hypoallergeen: geen enkel kattenras is vrij van het allergeen. Ben je allergisch, ga dan eerst een tijdje bij een Pixiebob op bezoek.
Gecontroleerd op 23 oktober 2026
Laten we links uitwisselen. Wij zetten jouw vereniging hier, met logo, een korte tekst en een link. Jij linkt naar deze pagina. Geen kosten, geen contract.
Registreer je kat gratis bij SpotKat, met foto's en chipnummer bij elkaar.
