Een Britse familie van katten met het lijf van een Burmees, in alle kleuren en patronen die de Burmees niet heeft.
De Asian is niet één ras maar een hele familie. Ze hebben allemaal het stevige, glanzende lijf van de Burmees, maar dan in zilver, smoke, tabby, effen zwart en nog veel meer. Ook de Burmilla en de zwarte Bombay horen in Groot-Brittannië bij deze familie. Ondanks de naam komt de Asian niet uit Azië: hij ontstond in 1981 in Engeland. Hij is speels, slim en wil overal bij zijn.
Een echte mensenkat die overal wil zijn waar jij bent.
Zit graag dicht bij je, soms op schoot of naast je kussen, maar is geen echte schootkat.
Blijft zijn hele leven speels en houdt van touwtjes, balletjes en apporteren.
Druk en sportief: hij wil elke dag spelen en dingen ontdekken.
Niet luidruchtig, maar praat graag terug als je iets tegen hem zegt.
Slim en nieuwsgierig. Hij leert snel, maar heeft ook een eigen willetje.
Meestal vriendelijk tegen bezoek en niet snel van slag.
Een fijne gezinskat, het best met kinderen die al voorzichtig met hem kunnen omgaan.
Kan meestal goed met een hond, als ze rustig aan elkaar wennen.
Meestal goed met andere katten, al wil hij soms graag de baas zijn.
Heeft graag gezelschap. Lange dagen alleen passen niet goed bij hem.
Woont prima binnen met genoeg spel en klimplekken. Wil je hem buiten laten, dan is een afgesloten ren veiliger.
De Asian is een kat uit Azië.
Nee, hij is Brits. Hij ontstond vanaf 1981 in Engeland en heet Asian omdat zijn voorouder, de Burmees, uit Birma komt.
Een Asian is gewoon een Burmees in andere kleuren.
Bijna. Hij heeft het lijf van de Burmees, maar door een Perzische voorouder kwamen er zilver, smoke, tabby en halflang haar bij. Daarom is hij in Groot-Brittannië een eigen groep. In Frankrijk telt hij wel als variant van de Burmees.
Een smoke Asian is een Burmilla.
Nee. Een Burmilla is gearceerd of getipt: alleen de puntjes van de haren hebben kleur. Een smoke is bijna helemaal gekleurd en heeft een eigen klasse, de Asian Smoke.
Alles begon met een ongelukje in 1981: een lila Burmese poes en een Perzische chinchillakater kregen vier zilveren kittens. Daaruit kwam eerst de Burmilla. Fokkers wilden daarna katten met het lijf van een Burmees in nog veel meer kleuren en patronen, en met kort en halflang haar. Zo groeide de Asian-groep, met vijf varianten. Alleen de Britse GCCF erkent de Asian als groep. FIFe, WCF, TICA en CFA kennen hem niet; FIFe erkent wel de Burmilla en, voorlopig, de Bombay als eigen ras.
In Engeland krijgen een lila Burmese poes en een Perzische chinchillakater per ongeluk vier zilveren kittens.
Er komt een Burmilla-club en de eerste rasstandaard wordt geschreven.
De Britse GCCF erkent de Burmilla voorlopig, de eerste stap naar kampioensklassen.
Alle vijf Asian-varianten mogen bij de GCCF meedoen om de kampioenstitel. De halflanghaar Tiffanie is de laatste.
Elke Asian heeft dezelfde bouw als de Burmees: middelgroot, elegant en gespierd, en zwaarder dan hij eruitziet. Fans noemen hem 'bakstenen in zijde'. Alleen de kleur, het patroon en de lengte van de vacht verschillen.
Effen kleuren en schildpad. De zwarte heet Bombay en glanst als lakleer; over hem lees je meer op de pagina Bombay.
Erkenning: Kampioensklassen bij de GCCF. Buiten Groot-Brittannië bedoelt men met Bombay meestal de Amerikaanse Bombay.
In rust lijkt hij effen van kleur. Als hij beweegt, zie je dat de haren onderaan zilverwit zijn.
Erkenning: Kampioensklassen bij de GCCF.
Gearceerd of getipt: de haren zijn licht en alleen aan de punt gekleurd. Dit is de variant waarmee alles begon; hij heeft een eigen pagina, Burmilla.
Erkenning: Bij de GCCF de gearceerde Asian. FIFe en CFA erkennen de Burmilla als eigen ras.
Met tabbytekening: ticked, gevlekt, gestreept of gemarmerd, met of zonder zilver. Ticked, waarbij elke haar strepen heeft maar de vacht geen vlekken, zie je verreweg het meest.
Erkenning: Kampioensklassen bij de GCCF.
Dezelfde kat met halflang, zijdezacht haar, in alle kleuren en patronen van de Asian en de Burmees.
Erkenning: Volledig erkend bij de GCCF en de Franse LOOF, voorlopig bij WCF. Bij TICA kun je hem alleen inschrijven.
Kattenverenigingen schrijven kleuren als een EMS-code. De letter is de kleur (n zwart, a blauw, d rood, f schildpad), s betekent zilver of smoke, y golden, en de cijfers zeggen iets over wit (01–09), schaduw (11, 12), het tabbypatroon (22–25) of colourpoint (33).
Zwart (Bombay)(n)
Chocolade(b)
Zwart schildpad(f)
Zwart smoke(ns)
Zwart zilver gearceerd(ns 11)
Zwart zilver tabby ticked(ns 25)Smoke kan in elke Asian-kleur. Bij een volwassen kat is een derde tot de helft van elke haar zilverwit.
Bij de GCCF is dit de Burmilla. Gearceerd kan ook zonder zilver, op een warme ondervacht.
Elke Asian-kleur bestaat ook in de zachtere tint van de Burmees. Bruin in die tint is in volle kleur zwart. Of effen en schildpad in deze tint volwaardig meedoen, verschilt per vereniging en is in de loop der jaren veranderd.
Wit en witte vlekken horen niet bij de Asian; een wit vlekje op de borst is een fout. Goud zit niet in de Asian-groep van de GCCF. Een gouden Burmilla bestaat wel bij andere verenigingen: zie de pagina Burmilla.
De hele familie begon met een ongelukje tussen een Burmese poes en een Perzische kater. De Britse Asian-vereniging noemt het een zalige vergissing.
De Asian komt in meer dan 400 combinaties van kleur en patroon. Die zie je nooit allemaal op één show.
Fans noemen de Asian 'een Burmees in een chique pyjama' of 'bakstenen in zijde': stevig en zwaar, met een vacht als satijn.
Het gen voor lang haar kan verstopt zitten. Twee kortharige Asians kunnen zomaar een pluizig Tiffanie-kitten krijgen.
De Asian heeft vijf varianten: effen en schildpad, smoke, tabby, de Burmilla en de halflanghaar Tiffanie.
Een Asian is meestal gezond. Hij wordt vaak zo'n 14 tot 18 jaar; de GCCF noemt 16 tot 18. Er is nog geen groot onderzoek naar hoe oud Asians worden.
Het kalium in het bloed zakt af en toe weg, zodat de spieren slap worden en de kop gaat hangen. Het begint meestal bij kittens van 2 tot 6 maanden. Extra kalium helpt goed. Een kitten krijgt het alleen als beide ouders drager zijn. Het is de enige erfelijke ziekte die de GCCF bij Asians meldt.
Hoe je het vindt: Dna-test van de ouders. Bij de Britse Asian-vereniging is die verplicht voor elke fokkat.
Er groeien blaasjes met vocht in de nieren, waardoor ze langzaam slechter werken. Dit komt van de Perzische kant van de familie. Bij Asians is het zeldzaam.
Hoe je het vindt: Dna-test van de fokkatten.
Een erfelijke fout van de Burmees waarbij de kop van een kitten niet goed groeit; zo'n kitten kan niet leven. Een dierenartsenlab noemt het ook voor de Asian, maar hoe vaak het voorkomt is niet bekend.
Hoe je het vindt: Dna-test van de ouders. Twee dragers worden niet met elkaar gekruist.
Eens per week borstelen is genoeg; de halflanghaar Tiffanie wil iets meer. Klitten krijgt hij niet. Ziet de vacht er vet uit, dan wast de kat zich niet goed en is hij misschien ziek.
Hij heeft veel te doen nodig: jaagspelletjes, touwtjes, balletjes, een krabpaal om in te klimmen en voerpuzzels.
Een Asian wil bij alles betrokken zijn. Hij past het best in een huis waar vaak iemand is.
Hij verhaart weinig. Of dat helpt bij een allergie is niet onderzocht, dus ga eerst eens op bezoek bij Asians voordat je er een neemt.
Asians worden jong geslachtsrijp. Vraag je dierenarts op tijd naar castreren of steriliseren.
Gecontroleerd op 23 oktober 2026
Laten we links uitwisselen. Wij zetten jouw vereniging hier, met logo, een korte tekst en een link. Jij linkt naar deze pagina. Geen kosten, geen contract.
Registreer je kat gratis bij SpotKat, met foto's en chipnummer bij elkaar.
